intrâ
LIGU.RE

resciöo

(stòr. resciöu)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 224.

s. m. ristoro, conforto, sollievo || riposo dopo una fatica || svago, spasso || sfiatatoio, apertura per cui l’aria possa sfiatare || — de luxe, spiraglio.

Voxe vexiñe: rescheusso; rescciaì; rescidensa; resciduo; rescioâ; resciöo; resciste; rescistensa; rescoson; rescosoña (a-a —); rescrive.