rebû
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 220.
s. m. (F.) scarto, rifiuto, marame || l’infima classe.
Voxe vexiñe: reboieu; rebolla; rebomboâ; rebotteur; rebotto; rebû; rebuieu; rebutto; recamea; recammâ; recammatrice.