ròccolo
(stòr. róccolo)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 229.
s. m. trémagi, ragna (rete) || tiâghe o — (fig.), cercar d’impossessarsi, di attrarre a sè (anche pagando).
Voxe vexiñe: röbin; röbon; rocca; rocchetto; róccio (de carne); ròccolo; röco; röde; rödimento; roeta; röete.