probitæ
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 211.
s. f. probità.
Voxe vexiñe: privilegiou; pro (bon —); proa; proâ; probabilitæ; probitæ; probòscide; procacciâ; procaccin; procede; procedua.
Scià çerca un diçionäio italian-zeneise? Scià sciacche chì!
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 211.
Voxe vexiñe: privilegiou; pro (bon —); proa; proâ; probabilitæ; probitæ; probòscide; procacciâ; procaccin; procede; procedua.