parma
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, pp. 194–195.
s. f. palma (pianta) || — da man, palma della mano || portâ in — de man, elogiare, magnificare uno.
Voxe vexiñe: parlata; parlatô; parlatöio; parlaxia; parle (fâ —); parma; parmæa; parmê; parmo; parmusso (da man); paròlla.