pövio, póvou
(stòr. pövio, póvôu)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 209.
agg. e s. povero, disperato, misero (v. pöveo).
Voxe vexiñe: pöveo; povertæ; povie; poviea; povien; pövio, póvou; poxitivo; poxiçion; Pozzeu; præ; præleu.