intrâ
LIGU.RE

ostinou

(stòr. ostinôu)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 189.

agg. ostinato.

Voxe vexiñe: ostensöio; ostentaçion; ostilitæ; ostinâse; ostinaçion; ostinou; strega; ostregâ; ostruçion; òtta, ota; otarda.