intrâ
LIGU.RE

ongia

(stòr. ungia)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 284.

s f. unghia || avei inte onge, aver fra le unghie o in potere || cazze inte onge, cader in mano || ghe n’é scin che o no fa l’—, è una pratica, una faccenda che va molto per le lunghe; non è cosa da terminar si tosto || tiâ de l’—, rubare, portar via || tiâ de ungie, graffiare.

Voxe vexiñe: un; unanimitæ; unde; ungetta; ungezzâ; ongia; ongiâ; unî; unico; uniformâse; uniforme.