moggê
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 177.
s. f. moglie, consorte || lasciâse piggiâ o berrettin da-a —, lasciarsi governar dalla moglie, star sottomesso alla donna || òmmo tutto —, mogliaio, uomo che è tutto moglie.
Voxe vexiñe: moesca; moeto; moetta; moetton; mògane; moggê; moî; moia; moiegna; moietta; moin.