intrâ
LIGU.RE

maxea

(stòr. maxëa)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 172.

s. f. [macera], muro a secco || çercâ o grillo inta —, cercare uccello in bosco.

Voxe vexiñe: mäveggiâse; mäveggioso; mävisto; mävoentea; mävoei (fâse —); maxea; maxellâ; maxello; maxin; maxinâ; maxinin.