malagraçia
(stòr. malagrazia)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 166.
s. f. malagrazia, rozzezza || fâ qc. de —, fare qc. con sgarbatezza || s. 2 g. persona senza garbo; tanghero.
Voxe vexiñe: mainou; mäinvio; maio; maizia; maizioso; malagraçia; malandæto; malanno; malapaga; malapeña (à —); malattia.