ira
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 153.
s. f. ira || dî — dei de un, dir corna d’alcuno.
Voxe vexiñe: ipòcrita; ipocrixia; ipoteca; ipotecâ; ipòtexi; ira; irrigatô; irregolaritæ; irritâ; irritante; irritaçion.