interruçion
(stòr. interrûzion)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 151.
s. f. interruzione.
Voxe vexiñe: interrogâ; interrogatöio; interrogaçion; interrompe; interruttô; interruçion; intervallo; intervegnî; intervento; intestâ; intestou.