intrâ
LIGU.RE

ingarbuggiâ

(stòr. ingarbûggiâ)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 148.

v. a. ingarbugliare, intricare, imbrogliare || —se, arruffarsi, intricarsi.

Voxe vexiñe: ingambâse; inganciâ; ingannâ; ingannatô; inganno; ingarbuggiâ; ingarbuggiou; ingentilîse; ingenuitæ; ingerîse; ingessâ.