impugnatua
(stòr. impûgnatûa)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 144.
s. f. impugnatura.
Voxe vexiñe: improvisâ; improvvisata; improvisatô; improvvisto (à l’—); impugnâ; impugnatua; impunitæ; imputâ; imputaçion; imputou; inagrî.