fortunin
(stòr. fortûnin)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 123.
s. m. uomo fortunato.
Voxe vexiñe: fòrte; fortessa; fortificâ; fortificaçion; fortô; fortunin; fortuña; fortunou; fosci; fòscia; foscina.