intrâ
LIGU.RE

fortunin

(stòr. fortûnin)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 123.

s. m. uomo fortunato.

Voxe vexiñe: fòrte; fortessa; fortificâ; fortificaçion; fortô; fortunin; fortuña; fortunou; fosci; fòscia; foscina.