fô
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 122.
s m. rumore || fâ do —, far rumore, far parlar di sè || — inte oege, bucinamento, cornamento, zúfolo negli orecchi.
Voxe vexiñe: flauto; flescibile; flescibilitæ; fluscion; fò; fô; föa; foamme; foapagge; focól; fòddra.