intrâ
LIGU.RE

erpite

(stòr. èrpite)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 111.

s. f. erpete.

Voxe vexiñe: ereditæ; erexia; ermitaggio; ermitto; ernia; erpite; errâ; errô; erta (stâ à l’—); erto; erudio.