duplicâ
(stòr. dûplicâ)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 108.
v. a. duplicare.
Voxe vexiñe: dugaña; dugo; dulcamara; donca, dunque; duo; duplicâ; duplicato; durata; durbetto; duressa; durignon.
Scià çerca un diçionäio italian-zeneise? Scià sciacche chì!