disordinou
(stòr. disordinôu)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 105.
agg. disordinato.
Voxe vexiñe: disnata; disoccupou; disönô; disonorâ; disordinâ; disordinou; disorientâ; disossâ; dispacciâ; dispaccio; disparitæ.