discimulâ
(stòr. discimûlâ)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 105.
v. a. dissimulare.
Voxe vexiñe: disarmâ; disarmo; disattençion; disceisa; discende; discimulâ; discipâ; discipatô; discipaçion; discipliña; disciplinou.