disabitou
(stòr. disabitôu)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 105.
agg. disabitato.
Voxe vexiñe: direttô; direçion; dirizze; disabilitâ; disabilitou; disabitou; disapprovâ; disapprovaçion; disarmâ; disarmo; disattençion.