deuviâ
(stòr. dêuviâ)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 103.
v. a. adoperare; servirsi, valersi di qc.
Voxe vexiñe: dettaglio; dettatua; deugge; deutta; deuvia (mette in —); deuviâ; devastâ; deviâ; deviatô; deviaçion; devoçion.