conturbâ
(stòr. contûrbâ)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 88.
v. a. conturbare || inquietare.
Voxe vexiñe: contropei; contropreuva; controsenso; controveleno; controveuggia; conturbâ; contusso; contuxion; convalescensa; convalescente; convalidâ.