caro
(stòr. cäro)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 67.
s. m. carro || — da mòrti, carro funebre || — da maxellâ, carro pel trasporto delle carni || — da rumenta, carro da spazzaturaio || tiâ o —, tirar la carretta, lavorare per vivere.
Voxe vexiñe: carnaxon; carne; carnê; carnet; carnussa; caro; caroggea; caroggetto; caroggiâ; caroggin; carroggio.