intrâ
LIGU.RE

camin, cammin

(stòr. cammin)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 62.

s. m. camino, caminetto (per riscaldarsi) || cammino, strada || andâ à —, andare a uopo, tornare di utilità || mette à —, porre a destro, a lavoro qc. || mette testa à —, mettere giudizio || vegnî à —, venir all’uopo, in concio.

Voxe vexiñe: camixâ de suo; camixetta; camixeua; camixo; camixòtto; camin, cammin; camminâ; camminadô; camoa; camoâ; campâ.