intrâ
LIGU.RE

bruschî

(stòr. brûschî)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 55.

v. n. (pop.) fare i suoi agi, andar del corpo.

Voxe vexiñe: brunia; bruniou; brunitô; brunitua; bruscelle; bruschî; brusco; brustia; brustolî; brustolin; brustolio.