beuilo
(stòr. beûlo)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 46.
s. m. baule || fâ i —i, disporsi a partire.
Voxe vexiñe: betton; bettonica; beu; beuga bugagna (zugâ à —); beuiletto; beuilo; beuggio; beussa; beussâ; beussai; beusson.