battua
(stòr. battûa)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 43.
s. f. battuta || dâ unna —, dare una fardata, cogliere la palla al balzo per rinfacciare a uno qc.
Voxe vexiñe: battistëio; battistradda; batteua; battoezo; battòsta; battua; battuggia; battuggiâ; battumme; battuou; battusaia.