barchezzâ
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 41.
v. n. barcheggiare || (fig) titubare, essere perplesso, dubbioso || andâ à —, andare in barca (per diporto) || — un, tenere uno a bada || —se, v r. barcamenarsi, destreggiarsi, saper maneggiare o procedere con destrezza.
Voxe vexiñe: barcâ; barcaieu; barcassa; barche; barchetta; barchezzâ; barchezzata; barchî; barco; barcon; barconea.