intrâ
LIGU.RE

antoa

(stòr. àntoa)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 20.

s. f. antóra, aconito selvatico (pianta).

Voxe vexiñe: antipasto; antipiriña; antipòrta; antiquäio; antivigilia; antoa; antonia (rompî l’—); antrecô; antremê; antrepô; antucâ.