affiou
(stòr. affiôu)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 10.
p. p affilato || agg. a malapena bastante || faccia affiâ, volto asciutto, scarno, magro || lengua —, lingua tagliente, pungente, mordace, che taglia e fende || naso —, naso affilato, sottile || peiso —, peso a filo, scarso.
Voxe vexiñe: affibbiâ; affidâ; affigginou; affiggiuou; affionou; affiou; affïtâ; affïtaia; affittâ; affitto; afflitto.