abitou
(stòr. abitôu)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 5.
agg. abitato || s. m. inte l’—, in luogo abitato, in località ove sonvi abitatori.
Voxe vexiñe: abimmâ; abitâ; abitante; abitaçion; abito; abitou; abituâ; abitudine; abitué; abiurâ; abolî.