intrâ
LIGU.RE

Luccoi

(stòr. Lúccoi)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 161.

n. p. Luccoli (via) || mandâlo à piggiâ da — dove ne dan doî pe un pâ, mandar uno a farsi benedire o al diavolo.

Voxe vexiñe: luâ; lucanda; lucandê; lucchetto; luccio; Luccoi; luçia; lucido; lucroso; luddria; luddro.