intrâ
LIGU.RE

ötöio

(stòr. otöio)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 189.

s. m. oratorio || fræ de l’—, membro di una confraternita.

Voxe vexiñe: strega; ostregâ; ostruçion; òtta, ota; otarda; ötöio; otroâ; ottanta; ottante; ottanteña; ottaväio.