intrâ
LIGU.RE

òpea

(stòr. ópea)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 188.

s. f. (pop.) opera || — morta, opera morta (parte emergente dello scafo della nave)

Voxe vexiñe: önô; onorâ; onsa; onza; opàle; òpea; òpera; operâ; operäio; operatô; operaçion.