intrâ
LIGU.RE

ventola

(stòr. véntola)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 826.

  • s. f. Ventola, Paralume. V. Banderòlla nel 3º significato.

Voxe vexiñe: ventilaçion; ventilou; ventixeu; vento; ventoela; ventola; ventosa; ventoservin; ventoxitæ; ventraggi; ventrea.