intrâ
LIGU.RE

truscin

(stòr. trûscin)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 808.

  • s. m. Arcione di dietro. Dal franc. Troussequin V. Arson.

Voxe vexiñe: truffadô; trugnellòtto; trugno; truppa; truta; truscin; tuberosa; tubo; tuffâ; tuffô; tuga.