intrâ
LIGU.RE

tramontâ

(stòr. tramōntâ)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 800.

  • v. n. Tramontare: Il nascondersi del sole, della luna e delle stelle sotto l’orizzonte.

Voxe vexiñe: tramezzaña; tramezo; tramezzâ; tramma; trammâ; tramontâ; tramontaña; tranquillitæ; tranquillizzâ; transaçion; transigge.