intrâ
LIGU.RE

tracagnòtto

(stòr. tracagnotto)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 799.

  • s. m. Tarcagnotto, dicesi di Persona non alta, ma grossa e robusta; Tonfacchiotto, Fatticcio.

Voxe vexiñe: trabacca; traballâ; traboccante; trabocchetto; trabucco; tracagnòtto; tracannâ; tracciâ; trachea; trachezzâ; tracòlla.