stançin
(stòr. stansin)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 747.
- s.m. Stanzino, Stanzibolo: Piccola stanza.
- — da toeletta; Camerino della teletta o della toaletta, Abbigliatojo: Camera ov’altri s’abbiglia, s’adorna o s’acconcia il capo.
Voxe vexiñe: stangâ; stanghetta; stangon; stansa; stansieta; stançin; stansiolin; stansioña; stantuffo; stapassiña; staseia.