sparmatua
(stòr. sparmatûa)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 730.
- s. f. Spalmatura: L’atto e L’effetto dello spalmare.
Voxe vexiñe: sparî; sparlâ; sparlo; sparmâ; sparmaceto; sparmatua; sparo; sparpaggiâ; spartî; spartilòsso; spartio.