intrâ
LIGU.RE

sfortuña

(stòr. sfortûnn-a)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 716.

  • s. f. Sfortuna, Disdetta, Mala sorte.

Voxe vexiñe: sfinio; sfoddrâ; sfogâ; sfoggiâ; sfogonou; sfortuña; sfortunou; sforsâ; sfòrso; sfrattâ; sfrattâse.