sfortuña
(stòr. sfortûnn-a)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 716.
- s. f. Sfortuna, Disdetta, Mala sorte.
Voxe vexiñe: sfinio; sfoddrâ; sfogâ; sfoggiâ; sfogonou; sfortuña; sfortunou; sforsâ; sfòrso; sfrattâ; sfrattâse.