seduttô
(stòr. sedûttô)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 706.
- s. m. Seduttore: Che seduce.
Voxe vexiñe: sedìle; sedue; sedula; sedulâ; seduta; seduttô; seduçion; segâ; seggello; seggia; seggion.