scraccao
(stòr. scràccao)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 702.
- s. m. Sornacchio, antic. Sarnacchio, e nell’uso Scaracchio: Catarro grosso che tossendo si trae dal petto; dicesi anche Farda e Farfallone.
Voxe vexiñe: scoverta; scoverto (a-o); scöxî; scraccâ; scraccaeli; scraccao; scrappoe; scravâ; scribaccin; scribassâ; scricchî.