intrâ
LIGU.RE

scornuo

(stòr. scornûo)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 701.

  • add. Scornato, Sbeffato, Svergognato: Battuo e scornuo; Confuso e scornato.

Voxe vexiñe: scorattâ; scorbuto; scordâse; scoriserve; scorlussoa; scornuo; scorpena; scorpion; scorreçion; scorrî; scorrussâse.