sbratto
G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone, 1876, p. 679.
- s. m. Sfratto: Lo sfrattare.
- Dâ o sbratto à unna persoña; Dar lo sfratto a uno, vale Farlo sfrattare, Mandarlo via.
Voxe vexiñe: sbraggiâ; sbraggio; sbraggion; sbranâ; sbrattâ; sbratto; sbrazzoa; sbrigâ; sbriffâ; sbrinso (formaggio); sbrixo.