intrâ
LIGU.RE

sberettata

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone, 1876, p. 679.

  • s. f. Sberrettata: L’atto di cavarsi la berretta di capo per riverenza a chicchessia.

Voxe vexiñe: sbavatua; sbavezzâ; sbavezzatua; sbëlâ; sbercio; sberettata; sbiascio (de o in); sbiffâ; sbifferâ; sbiggia; sbignâsela.