ripugnâ
(stòr. ripûgnâ)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 658.
- V. Repugnâ.
Voxe vexiñe: riprodue; riproduçion; riprovâ; riprovaçion; ripudiâ; ripugnâ; riputaçion; risâ; risæa; risata; risätâ.