riondin
(stòr. riōndin)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 657.
- s. m. Tondetto, Ritondetto. Dimin. di Tondo, di Ritondo; Cerchietto.
- Portapiatti, Cercine V. Çercetto.
Voxe vexiñe: rinvegnî; rinverdî; rinvigorî; rinzovenî; rionda; riondin; riondo; riordinâ; riorganizzâ; riòtta; riparâ.